Dziękuję za
1,5% w 2025 dla Janka

Sukces 2025? Janek zaczyna pływać żabką! Samodzielnie jeździ na nartach!

Dzięki Twojemu 1,5% podatku przekazanemu w 2025 roku i latach poprzednich Janek mógł uczestniczyć w dodatkowych zajęciach i turnusach fizjoterapeutycznych.

Dzięki temu

• kontynuuję naukę jazdy na nartach podczas turnusów [Narty turnus Jaworki-Homole luty 2026]
• kontynuuje nauke pływania, pływa "pieskiem", zaczyna pływać "żabką"
• korzysta z zajęć hipoterapii
• aktywnie spędza czas na rowerze zwiększając dystanse

Sukces Janka w 2025

W ramach sprawdzania Janka umiejętności narciarskich, zachowania na stoku gdzie warunki są zdecydowanie inne niż w Polsce zabraliśmy Janka na narty do Włoch na szerokie nartostrady.

[Zdjęcia i video z turnusu Jaworki-Homole luty 2026]

W 2019 roku podczas pierwszego Janka turnusu narciarskiego nawet nie marzyłem, że Janek samodzielnie będzie zjeżdzał ze stoków a ja będę spokojnie obserwował go z dystansu. A jednak stało się! W przypadku pracy z dzieckiem niepełnosprawnym, szczególnie niepełnosprawnym intelektualnie i ruchowo, które nie komunikuje się werbalnie, człowiek nie ma zbyt wielu powodów do świętowania. Zazwyczaj przychodzi nam się cieszyć z takich drobiazgów jak to, że Janek samodzielnie znajdzie swoje kapcie w domu, pamięta gdzie zostawił zabawkę albo w której szufladzie są sztućce. Do takich cudów jak samodzielna jazda na nartach trudno przywyknąć. To dla nas jak lot w kosmos. Dlatego Janka postępy, nieznaczne ale zawsze, dają nam ogromną radość. Czasem mam wrażenie, że od czasu pierwszego turnusu żyję od zimy do zimy i tylko na nią czekam. Jestem w stanie zrezygnować z wszelkich wyjazdów na poczet oszczędności wyjazdu na narty aby zobaczyć Janka na stoku. Jego radość z możliwości korzystania z tej umiejętności jest dla mnie bezcenna choć od wielu osób słyszałem: "po co Wam to?", "narty się kończą, to się nie przyda". Dla mnie najważniejsze jest, że Janek pozyskał umiejętność, którą dysponują dzieci pełnosprawne. Dzięki temu może z nimi wspólnie w tej aktywności uczestniczyć a nie tylko stać z boku i patrzeeć jak inni czerpią z niej radość a dla niego ta radość jest niedostępna.
Dlaczego w Alpy? Ponieważ na stokach w Polsce jest spory tłok a przez to Janek boi się jeździć dynamiczniej, hamuje, zatrzymuje się, jeździ pługiem. Nie ma możliwości bezpiecznie nabrać prędkości aby spróbować ją kontrolować. Dlatego w Polsce chętnie chodzimy na stok na "nocne jazdy" kiedy ludzi jest zdecydowanie mniej. W Alpach na nartostradzie jest zdecydowanie mniejszy tłok i mogę z Jankiem jechać całą szerkością stoku dzięki czemu wymuszam jazdę równoległą i wyciągam go z pługu. Janek potrzebuje przestrzeni gdyż boi się kolizji i upadku. Jako niemowlak uczył się chodzić mechanicznie, był pionizowany m.in. metodą Vojty. Podczas chodzenia, biegania czy jakiejkolwiek innej aktywności ruchowej jest bardzo ostrożny i zachowawczy. Nie umie bezpiecznie upadać. Dzieci pełnosprawne ucząc isę chodzić przez upadki i wstawanie. Mają więc je opanowane do "perfekcji". Upadki są dla nich czymś naturalnym a czasami zabawnym. Dla Janka upadek to trauma szczególnie, że ma już prawie 170cm wzrostu. Tej umiejętności mu brakuje i raczej już jej nie zdobędzie. Dlatego staramy się zapewnić mu na tyle komfortowe warunki na ile to możliwe. Dzięki temu ma możliwość przekraczania swoich granic i rozwoju.

Na basenie nie jest gorzej :) Pływanie "pieskiem" opanowane. Janek wchodzi powili w "żabkę". Z nauką pływania nie jest łatwo u Janka. Pomimo, że bardzo lubi zajęcia na basenie to sama nauka przychodzi mu bardzo ciężko. To wynika z faktu, że Janek boi się tego co pod wodą. Przez to nie nurkuje. Brak umiejętności nurkowania a przez to brak kontroli nad oddechem, umiejętności świadomego wstrzymania oddechu rodzi w sytuacji zagrożenia ryzyko zaksztuszenia i utonięcia. Gdyby nie to, że wakacje spędzamy zazwyczaj nad wodą, nad jeziorem, nad stawem, nad rzeką to odpuściłbym naukę pływania. Pozostałbym przy zabawie w wodzie, zajęciach z integracji sensorycznej w wodzie. Ale, że Janka ciągnie do wody chcę ograniczyć ryzyko mimo, że zawsze mamy go na oku. Zależy mi aby Janek umiał wypłynąć na powierzchnię abym zdążył go uratować. Oczywiście jest to czarny scenariusz i wierzę, że nigdy się nie wydarzy. Jednak mam doświadczenie z młodszym synem, który umie pływać bardzo dobrze od 5 roku życia. Kiedy miał 9 lat zdawał na "żółty czepek" - 1,5km kraulem. Kiedy miał 6 lat wpadł wczesną wiosną do stawu bo poślizgnął się na deskach. Spokojnie wypłynął, złapał się słupa i bezpiecznie czekał aż wskoczę i go wyciągnę. Tylko dlatego uparcie staram się nauczyć Janka pływać. W styczniu 2026 zmieniliśmy trenera, który ma nieco inną technikę nauczania i jest przekonany, że nauczy pływać Janka żabką a może i kraulem. Nie pozostaje nam nic innego jak ćwiczyć, ćwiczyć i szukać różnych rozwiązań.

Co da Jankowi Twój 1,5% i darowizny z poprzedniego roku? Bardzo dużo!

Dzięki m.in. Twojej pomocy w postaci przekazania 1,5% podatku przy rozliczaniu zeszłorocznego PIT'a i darowiznom Janek zebrał środki na dodatkowe:

Twój 1,5% jest ważny bo koszty leczenia i terapii Janka są bardzo wysokie a dzięki Tobie starcza na więcej.

• Suplementacja i leki, zajęcia terapeutyczne, prywatne wizyty lekaskie, konsultacje, badania, turnusy rehabilitacyjne
• Suma: min 76 000 zł rocznie

Ponieważ mimo starań nie jesteśmy w stanie rokrocznie wygospodarować pełnej kwoty wybieramy to co najskuteczniejsze a dzięki Twojemu wsparciu starcza na więcej!

Uśmiech dziecka jest bezcenny a Janka szczególnie
Walczmy o niego.

Podziękowanie za pomoc w 2025 roku.

Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej:

• na temat pomocy Jankowi przez 1,5%, darowizną wejdź tutaj
• na temat Janka, jego choroby, edukacji, postępach wejdź tutaj
• na temat jego terapii i leczenia wejdź tutaj
• obejrzeć naszego przystojniaka na zdjęciach wejdź tutaj
• komu dziekujemy w tym roku, z jakich zajęć dzieki Wam Janek skorzysta wejdź tutaj
• lub kliknij MENU w górnej belce strony